Bron: #Dwars door de buurt – editie 256
Dit voorjaar is het Krugerplein kloppend hart voor mensen die zich tussen gemeenschappen bewegen. Het programma “Stuck in the Middle?” van Moving Arts Project (MAP) zet deze tussenmensen in het licht met theater, muziek en een beeldenpark. Ook Nagla Elsayed staat als sculptuur op hààr plein.
Wie in Oost woont moet moeite doen om Nagla nooit te ontmoeten. Je kunt haar tegenkomen in de catering van een buurt-iftar. Als DJ in Tugela85 of Genieten, waar ze met haar wereldplaylist iedereen de dansvloer op krijgt. In Boost, waar ze fietsles geeft aan nieuwkomers. Bij de kookles voor tienermeiden in Dynamo Kraaipan, met Egyptische vrouwen in het Oosterparkhuis. En buiten, op het Krugerplein, in Karima’s Caravan. Nagla: “Ik wil elke dag iets anders doen. Binnen, buiten, met kinderen, vrouwen, mannen, families.” Ze doet het fulltime en onbetaald, maar ze leeft ervan. ‘Mensen van verschillende afkomst bij elkaar brengen, met muziek en lekker eten. Het maakt me blij en ik voel dat ik hier echt iets voor mensen kan betekenen.’
Ik voel dat ik wat kan betekenen voor mensen
Ze kreeg het thuis in Egypte al mee. Op school en in haar buurt stond ze al jong bekend als organisator van sociale activiteiten. Haar vader was haar voorbeeld: “Hij was mijn held. Hij was een vertrouwenspersoon, iemand naar wie mensen toe kwamen met hun problemen. Hij was blij als iedereen blij was. Hij kon ook heel mooi zingen, en bracht mensen thuis bij elkaar om samen muziek te maken.” Nagla’s moeder overleed jong, daardoor zorgde zij al als tiener samen met haar vader voor haar jongere broertjes en zusje. ‘Scholen uitzoeken, koken, we hebben dat allemaal samen gedaan. Het was een zware taak, maar het heeft me ook veel zelfvertrouwen gegeven.’
Met die bagage uit haar jeugd kwam ze in 2000 voor het huwelijk naar Nederland. Dat was in het begin niet gemakkelijk. ‘Het eerste jaar hier was vreselijk. Ik sprak de taal niet, had geen contacten, helemaal niets te doen. Daarom begrijp ik nieuwkomers zo goed’. Tijdens de fietsles voelde ze voor het eerst vrijheid en mogelijkheden. Ze begon zelf fietslessen te geven en dat doet ze nog steeds. ‘Het gaat over zoveel meer dan leren fietsen.’ Ze herinnert zich een vrouw die na haar fietsexamen moest huilen. ‘Ze zei: ‘mijn man dacht dat ik niks kon. Maar kijk nu.’ Het heeft haar leven veranderd. Ze heeft een opleiding gedaan en werkt. En met de bakfiets kan ze haar kinderen op tijd van school naar zwemles brengen.’
Nagla heeft zelf ook tussenmensen op haar pad ontmoet. Rinie van Dynamo, inmiddels met pensioen, stimuleerde haar ooit om beter Nederlands te leren. “Ze zei: ‘Nagla, met de paar woorden die je spreekt breng je al een heel gezellige sfeer. Als je nog meer woorden leert gaat dat nóg beter. Mijn eerste interview voor een krant was samen met haar.” En later de mensen van MAP. “Ze zijn als familie. Altijd bezig met wat er nodig is in de buurt, altijd vol ideeën.” Voor MAP is Nagla de vrijwilligerscoördinator van Karima’s Caravan. Ze krijgt er ruimte voor haar eigen ideeën en talenten. En dat is wat ze ook anderen wil meegeven: ‘Je hebt altijd ruimte, altijd een plek.’ #
Winnie van Heesch
Geef een reactie