Bron: #Dwars door de buurt – editie 251
Krakersbolwerk Joe’s Garage bestaat alweer 20 jaar. Op 31 mei werd dat heugelijke feit door buurtbewoners, vriend(inn)en en vrijwilligers gevierd op het Steve Bikoplein. En natuurlijk ook rond hun pand aan de Pretoriusstraat 43.
Twee vrijwilligers van het eerste uur spreken uit naam van – natuurlijk, wie anders? – Joe. ‘De inleidende kraakschermutselingen begonnen in februari 2001. Toen werden op Pretoriusstraat 28 de 1e en 3e verdieping gekraakt. Twee hoog en de begane grond zijn enige tijd later succesvol doelwit. Het hele pand is op een gegeven moment door de eigenaar te koop aangeboden. Zijn ‘vriendenprijs’ vonden wij nog altijd veel te marktconform. Op 9 juli 2005 openden we op nummer 28 begane grond Joe’s Garage.’
Eigenaar vertrokken
Een vraag stellen is niet nodig. Joe gaat verder: ‘Eind september 2005 kraakten we het hele pand Pretoriusstraat 43. De eigenaar van het pand was vertrokken naar het buitenland, op de loop voor justitie. Onder andere witwaspraktijken. Die situatie is sindsdien onveranderd, hij is nog altijd op de vlucht. Voor ons is het zo ideaal. Ook omdat gemeente en justitie hun handen niet vuil maken aan een eventuele legalisering, ook niet weten hoe ze dat zouden moeten aanpakken zonder de eigenaar. Toen in oktober 2008 nummer 28 werd ontruimd, verhuisde Joe’s Garage per direct naar nummer 43.’
Zonder koevoet
Joe’s Garage is een politiek sociaal centrum. Er zijn zeer diverse activiteiten. Op de agenda staan bijvoorbeeld filmavonden, muzikale optredens en vegetarische maaltijden. Maar groepen uit de buurt kunnen hier ook hun bijeenkomst plannen. Meeste naamsbekendheid heeft Joe’s Garage ongetwijfeld met de succesvolle weggeefwinkel en het kraakspreekuur.
Joe: ‘Het kraakspreekuur wordt de laatste jaren weer meer bezocht. In en net na de coronaperiode was er een dip. Het uitwisselen van informatie staat centraal bij het spreekuur. Wij worden door bezoekers getipt over mogelijke leegstand. En soms tippen wij woningzoekenden waar misschien iets te kraken valt. Waarbij we altijd benadrukken dat eerst uitgezocht moet worden wie eigenaar is en hoe lang en waarom een pand leeg staat.’ De verschillen met vroeger zijn groot, toen boden mensen van een kraakspreekuur zich al snel met koevoet en al aan om een woningzoekende te ondersteunen bij het kraken zelf. ‘Nee, zo werkt het al lang niet meer,’ beaamt Joe.
Open voor de buurt
Wel lijkt er een opleving van het kraken. Joe: ‘Dat de vroegere woning van Marga Minco in de Tweede Oosterparkstraat is gekraakt heeft natuurlijk de kranten gehaald. In de Oetewalerstraat is enige tijd geleden gekraakt. En nog vorige week is een ruimte in het opgeknapte en verhoogde voormalige postgebouw op de hoek Kamerlingh Onneslaan / Middenweg gekraakt.’
‘Nee, letterlijke bemoeienis met die kraakacties hebben wij niet. Maar er zijn veel informele verbindingen met andere ‘clubs’ in het circuit zoals Takland, Krakenburg en andere gekraakte sociale ruimtes. Met Pieter Nieuwlandstraat 93-95 is die band groter en formeler.’
‘De weggeefwinkel is een groot succes. Zaterdagmiddag is de winkel altijd open. Maar spullen halen of brengen kan ook op veel andere momenten. Als er een activiteit gaande is staat de deur altijd open voor iedere buurtbewoner.’
Dat op de verdiepingen boven de gemeenschappelijke ruimte op dit adres een woongroep van acht personen de ruimtes vult is de letterlijke bijdrage aan het terugdringen van de woningnood. Joe’s Garage is overduidelijk vóór kraken, tegen leegstand, vóór meer sociale huur en tegen onbetaalbare, kleine kamers. #
Arie van Tol
Geef een reactie