Een andere wereld

Bron: #Dwars door de buurt – editie 250

Trudy Kreuger woont al meer dan 40 jaar in Amsteldorp, in een dorp maar toch ook in de stad. De laagbouw en het dorpse karakter bevallen haar goed. Als zij op verkenningstocht gaat, betreedt zij een andere wereld. Wat trekt haar zo aan in de mooie omgeving en in de natuur in dit stadsdeel? 

lke dag gaat Trudy met een zak vol speciaal watervogelvoer naar de Fahrenheitsingel om de vogels te voeren: eenden, ganzen, meerkoeten, waterhoentjes en (tortel)duiven. Zij rijdt vervolgens met haar scootmobiel langs het water en meestal ook Amsteldorp uit naar de Hugo de Vrieslaan en aan de overkant van de weg naar Park Frankendael om de ooievaars te zien. Zij verzamelt onderweg zoveel mogelijk bijzondere veren van vogels in alle soorten, maten en kleuren.

Op bezoek bij Muskie
De tocht die Trudy maakt, begint met een bezoek aan haar lieve vriendin, een Muskuseend die bij mensen is opgegroeid, maar op een dag door haar eigenaar in het water is gegooid. De eend, die zij heel toepasselijk de naam Muskie heeft gegeven, werd in de steek gelaten. Maar ze is uitstekend in staat voor zichzelf te zorgen en ze kent Trudy, die elke dag langs komt met heerlijk eten, heel goed. Muskie is altijd als eerste aan de beurt. Ze eet haar buikje vol en verdwijnt dan naar de waterkant om te drinken.

Daarna krijgen de ganzen te eten. Ganzen zijn trekvogels. Jonge ganzen moeten veel eten en snel opgroeien, want als hun ouders door de periode van rui heen zijn, moeten zij groot en sterk genoeg zijn om mee te kunnen vliegen naar het zuiden.
Hoe zit het met de vlinders, die ook lange tochten maken? Trudy: ‘Vlinders leggen onderweg eitjes en sterven dan kort daarna. De rupsen die uit de eitjes komen, worden nieuwe vlinders die de trektocht voortzetten’.

Twee werelden
In het spitsuur is het erg druk op de Hugo de Vrieslaan. Het verkeer raast voorbij, maar als je de weg oversteekt, kom je toch in een groene wereld en Trudy is in staat zich los te maken van het lawaai. Zij ontdekt planten op plaatsen waar niemand ze verwacht, met soms zomaar een viooltje tegen een muur. Trudy: ‘Een wonderbaarlijk natuurlandschap waar de meeste mensen vast niet bij stilstaan.’

In de tunnel naar Park Frankendael ziet zij druipsteengrotten als ze naar boven kijkt naar het vocht in het plafond. De drukke verkeersweg met veel verkeer van en naar het Amstelstation en aan de overkant het mooie groene park zo dichtbij, dat zijn twee heel verschillende werelden die in elkaar overlopen en toch bij elkaar horen. Exotische diersoorten die eigenlijk niet in Nederland thuishoren zoals halsbandparkieten en zelfs schildpadden zijn hier ook te vinden, op de Fahrenheitsingel en in Park Frankendael. De natuur in de stad vraagt onze aandacht en verdient het in stand te worden gehouden. ‘En daarom moet Amsteldorp zo blijven als het is.’ #

Ank Engel